نقد و بررسی بازی رومیزی کدنیمز (Code Names)

ج- نحوه اجرای بازی

– ابتدا کارت‌های بازی کدنیمز بُر خورده و 25 عدد از کارت‌های کلمات در ردیف‌های 5 تایی روی میز چیده می‌شوند.

– اعضای تیم‌های آبی و قرمز و سرگروه هر تیم مشخص می‌شود.

– یک کارت مامور (جاسوس) دوطرفه است. به عبارت دیگر یک طرف آن آبی و طرف دیگر قرمز است. این کارت به گروه آغازکننده بازی تعلق می‌گیرد. در واقع یک گروه باید 9 مامور را پیدا کند تا برنده بازی باشد.

– کارت‌های کلید رمز هم بُر خورده و یک کارت به هر لیدر داده می‌شود. اگر کارت رمزی که انتخاب می‌شود یکی از خانه‌های سمت راست آن قرمز باشد، باید گروه قرمز کارت مامور دو طرفه را بردارد و بازی را او شروع کند و اگر آبی باشد، کارت مامور دوطرفه را لیدر آبی برداشته و بازی را گروه آبی شروع می‌کند. کارت‌های کلیدرمز بازی برای هر یک از لیدرها در پایه نگهدارنده قرار می‌گیرد تا لیدر گروه مقابل نتواند کارت کلید رمز طرف دیگر را ببیند.

– در این کارت کلید رمز که فقط باید لیدر هر گروه آن را ببیند، جای جاسوسان، شهروندان و آدمکش معلوم شده است.

– سرگروه در زمان نوبتش برای راهنمایی گروه باید یک سرنخ بدهد. سرنخ متشکل از یک کلمه و یک عدد است. مثلا اگر دو کلمه جاسوس وجود داشته باشد و از نظر معنایی شبیه هم باشند، سرگروه کلمه مشابه و عدد دو را می گوید. (البته حق ندارد به صورت مستقیم به کلمه اشاره کند) به این معنا که از این نوع کلمه دو عدد جاسوس وجود دارد.

– هر کد درستی که توسط جاسوسان حدس زده شود یکی از کارت‌های گروه بر روی آن کلمه گذاشته می‌شود و چنانچه اشتباه حدس زده شود، کارت طرف مقابل یا شهروندان روی آن قرار می‌گیرد.

– به محض حدس اشتباه نوبت به طرف مقابل واگذار می‌شود.

– اگر گروه درست حدس بزند، می تواند یک جایزه نوبت اضافه هم داشته باشد.

– اگر یکی از گروه‌ها به اشتباه کلمه متعلق به آدمکش را انتخاب کند، بازی کدنیمز در همانجا خاتمه یافته و گروه مقابل برنده بازی است.