بازی اسم کارتیل یک بازی برگرفته از نوستالوژی ایرانیان است. شاید کمتر کسی باشد که بازی اسم فامیل را دوست نداشته باشد. در بازی اسم کارتیل، بازیکنان همان بازی اسم فامیل را انجام می‌دهند، با این تفاوت که در اینجا نیازی به قلم و کاغذ و خط کشی نیست.
در این مقاله قصد داریم به نقد و بررسی بازی اسم کارتیل بپردازیم. پس با چیکا همراه شوید.
الف- اسم کارتیل
خیلی از بازهای موجود در بازار نسخه فارسی شده یا اقتباس شده از یک بازی خارجی است. اما بازی اسم کارتیل یک بازی کارتی جمع و جور است که براساس بازی اسم فامیل توسط آقای علیرضا اسدپور طراحی شده و کاملا ایرانی است و نسخه خارجی ندارد. این بازی توسط «باهمزی» تولید و منتشر شده است.
اسم کارتیل برای یک تا شش نفر بازیکن که حداقل هشت سال سن داشته باشند طراحی شده و هر دور بازی حدود 15 تا 30 دقیقه طول می‌کشد.
این بازی در دسته‌ی بازیهای کارتی، خانوادگی و میهمانی قرار می‌گیرد و مکانیزم آن براساس سرعت عمل، شانس، ریسک، اطلاعات عمومی و تمرکز است.
از ویژگی‌های بازی اسم کارتیل آن است که به چندین روش می‌توان این بازی را انچام داد. و حتی با خلاقیت بازیکنان می‌توان روش‌های جدیدی در این بازی تعریف نمود.
مطالب پیشنهادی:
ب- آنباکسینگ بازی
این بازی از یک جعبه فلزی تشکیل شده که دارای گرافیک خوب و مناسبی است. و به دلیل اندازه کوچکش به راحتی قابل حمل است.
ـ کارت‌های بازی در دوسته با عنوان «کارت‌های موضوع، 32 عدد» و کارت‌های «حرف، 32 عدد» از هم تفکیک می‌شوند که بر روی کارت‌های موضوع، مثلا عناوین رنگ، شهر، میوه، شعر و … نوشته شده و بر روی کارت‌های حروف هم یکی از حروف الفبای فارسی درج شده است. در قسمت بالای کارتها هم به میزان سختی آنها، تعدادی ستاره درج شده است.
کیفیت کلی کارت‌های بازی خوب است. اما رنگ کارتها چنگی به دل نمی زند و شبیه به کارت‌های کهنه است.
علاوه بر آن در حین بازی و در زمانی که سرعت عمل مهم است، شباهت رنگ کارت‌های موضوع و حروف موجب می‌شود تا بازیکن دچار اشتباه شود.
مهم‌تر از همه این است که اندازه جعبه برای کارت‌های بازی قدری کوچک است و زمان بیرون آوردن یا قراردادن کارتها در جعبه، لبه کارتها خراشیده شده و به مرور آسیب می‌بینند.
ـ یک دفترچه راهنما هم درون جعبه بازی وجود دارد که چند نوع بازی را برای بازیکنان توضیح داده است.
ج- روش بازی
همانطور که در بالا گفته شد، بازی اسم کارتیل به روش‌های مختلف قابل انجام است و حتی بازیکنان می‌توانند با قدری خلاقیت، روش چدیدتری برای این بازی تعریف کنند. در اینجا به ذکر چند نمونه از این بازی‌ها می‌پردازیم.
روش اول- بازی هردمبیل:
همانطور که از نامش پیداست، در این روش ترتیب خاصی وجود ندارد. به عبارت دیگر سرعت عمل بازیکنان است که جهت بازی را مشخص می‌کند و بازیکنی که زرنگ‌تر باشد، برنده بازی است.
در روش هردمبیل، دو کارت موضوع و دو کارت حرف به‌رو در وسط بازی قرار می‌گیرند. و به هریک از بازیکنان هم چهار کارت شامل دو کارت موضوع و دو کارت حرف داده می‌شود.
بازی شروع شده و هرکسی زودتر بتواند با کارت‌های در دستش یک کارت موضوع را به یکی از کارت‌های حرف وسط بازی متصل کند (کلمه مرتبط با حرف و موضوع بگوید) و یا حرف در دستش را به موضوع وسط بازی متصل کند؛ صاحب کارت وسط بازی می‌شود. ( مثلا کارت موضوع با عنوان رنگ را به حرف وسط بازی که «ن» است جور می‌کند و می‌گوید: رنگ نارنجی، و سپس کارت وسط بازی را برمی دارد.) در این حالت بازیکن باید کارت در دستش را وسط بازی بگذارد و فقط کارت روی‌میز را برداشته و در قسمت کارت‌های جلوی خودش (نه در دستش) می‌گذارد. بسته به اینکه کارت حرف را وسط بازی گذاشته یا موضوع را؛ یک کارت از همان نوع، از روی کارت‌های بانک بازی برمی‌دارد.
و همین روال دائما تکرار می‌شود تا کارت‌های بازی تمام شود. هر بازیکنی که بیشترین کارت را داشته باشد برنده بازی اسم کارتیل است.
روش دوم- با زوووکارت:
این روش بازی اسم کارتیل یک روش تیمی است. در این روش بازیکنان دو به دو یا بیشتر، با هم یک گروه شده و کارت‌های موضوع و حروف به پشت، در دو دسته جداگانه، وسط میز بازی قرار می‌گیرند.
براساس قرعه، یک تیم بازی را شروع می کند. یکی از اعضای تیم باید با صدای بلند شروع به «زوووو» کشیدن کند. در این زمان بازیکن (بازیکنان) هم‌گروهی باید یک کارت از کارت‌های هر دو دسته را برداشته و با موضوع و حرف برداشته شده، یک کلمه مرتبط یگوید.
اگر بازیکن نتواند کلمه مرتبط پیدا کند، کارتها سوخته و کنار می‌روند و اگر بتواند بگوید به جمع کارت‌های امتیاز گروه اضافه می‌شود.
بازی آن‌قدر ادامه می‌یابد تا نفسِ هم‌گروهی در زوو کشیدن قطع شود. در این هنگام نوبت گروه دوم است که این کار را انجام دهد.
نهایتا هر گروهی که بیشترین کارت را جمع کرده باشد، برنده بازی است.
روش سوم- کارت آزمایی:
در این روش مانند روش دوم کارت‌های موضوع و حروف به پشت در دو دسته جداگانه، وسط میز بازی قرار می‌گیرند.
بازی را یک نفر به قید قرعه شروع می‌کند. ابتدا به دلخواه یک کارت موضوع یا حرف را و برداشته و رو می‌کند. سایر بازیکنان از او سوال می‌کنند که با این کارت(مثلا حرف)، تا چند کارت دیگر را از دسته دیگر حدس می‌زند که بتواند جور کند و کلمه بگوید.
مثلا بازیکن از روی کارت‌های حرف، یکی را برداشته و حرف «ب» رو می‌شود. او می گوید با حرف «ب»می‌تواند در 3 موضوع،کلمه بگوید.
بنابراین تا 3 کارت از کارت‌های موضوع را یکی یکی برداشته و برایشان کلمه می‌گوید. مثلا ببر برای حیوان و بوق برای اشیا و …
در اینجا اگر تعدادی را که گفته بود می‌تواند کلمه بگوید، به درستی انجام دهد همه کارت‌های گفته شده به امتیازات او اضافه می‌شود و اگر نتواند حتی برای یکی از کارتها کلمه جور کند؛ تمام کارت‌های او در این مرحله سوخت خواهند شد.
یک تبصره در اینجا وجود دارد. در این روش سایر بازیکنان می‌توانند به این بازیکن کمک نمایند. یعنی اگر بازیکن نتواند برای حرف و موضوع یک کلمه جور کند، سایر بازیکنان می‌توانند به او پیشنهاد کمک دهند تا همه کارت‌هایش نسوزد و اگر او قبول کند، جواب را برایش خواهند گفت، اما همان کارت به بازیکنی که کمک کرده تعلق می‌گیرد.
بازی به همین ترتیب بین سایر بازیکنان ادامه می‌یابد. بازیکنی که بیشترین کارت را بدست آورده باشد، برنده بازی است.
تذکر: اگر در همه روش‌های گفته شده، تعداد کارت‌های به‌دست آمده توسط بازیکنان با هم برابر باشند، مجموع تعداد ستاره‌های درج شده در بالای کارتها برنده را مشخص می‌کند.
همچنین بخوانید:
د- جمع بندی
بازی اسم کارتیل از بازیهای خوبی است که تکرارپذیری بسیار بالایی دارد. این بازی علاوه بر تکرارپذیری بالا، در روش‌های مختلف قابل اجراست و این نشان از غنای بالای این بازی است.
یادگیری بازی بسیار سریع و آسان است و برای جمع‌های خانوادگی و میهمانی‌ها بسیار خوب و لذت بخش است. پیشنهاد می‌کنیم لذت انجام این بازی را از دست ندهید.
تهیه شده در تحریریه چیکا
Comments